Visie

Avalon is de benaming die mij is aangereikt voor een nieuwe tijdperk. De gehele mensheid staat op het punt om simultaan haar sprong in de evolutie te maken naar dit nieuwe tijdperk. Deze sprong gaat ervoor zorgen dat niet meer de individuele weg naar verlichting maar de collectieve verlichting van de gehele beschaving mensheid centraal staat voor haar plaats in de kosmos. Deze sprong kenmerkt zich door de synthese in ons collectieve bewustzijn waardoor het lager zelf, wat bestaat uit het ik-ego, opgaat in het kosmische bewustzijn, het hoger zelf. Hierdoor ontstaat een bewustzijn van non-dualistisch evenwicht ook wel christusbewustzijn of eenheidsbewustzijn genoemd, welke zich collectief in de geest van de gehele mensheid manifesteert. Hierdoor transformeert het persoonlijk ik-ego in een wij-ego dat als basis dit eenheidsbewustzijn in zich draagt. Deze collectieve bewustzijnstransformatie is onlosmakelijk verbonden met onze uiterlijke leefwereld op aarde en vraagt om een nieuwe leefwijze en een nieuwe wereld.


Op dit moment van schrijven is de wereld in een staat van collectieve transformatie. Zij is op vele gebieden door extreme polarisaties in een dualistische strijd verwikkeld die de noodzaak blootlegt dat de wereld waarin geleefd word niet meer aansluit op de groeiende mensheid en de natuurlijke bronnen van de aarde. De in de loop van de geschiedenis dualistisch gefundamenteerde ontstane systemen, structuren en de wijze waarop we met de aarde, de natuur en alles wat daarin leeft omgaan, zijn verouderd en bieden geen stabiel perspectief en levensduur meer voor de toekomst. Voor de nieuw geboren mens laten we momenteel een flora en fauna achter die een sombere toekomstverwachting in zich draagt. Om verder te evolueren, zodat de mens haar ware doel dat ten grondslag ligt aan het leven zelf te volbrengen, zijn drastische veranderingen nodig.

Al het leven wat gecreëerd word is geschapen met een versluierd achterliggend doel. Het fundament van dit doel is de evoluerende werking van de kosmos zelf en de taak van al het leven om te helpen haar eeuwig uit te laten dijen. Middels ons verweven maar versluierd kosmisch bewustzijn zowel op microkosmisch als op macrokosmisch niveau lopen we onze weg meestal op een onbewuste manier. We verruimen echter op onze weg, door te groeien en ons te ont-wikkelen als individu en als collectief, ons eigen en tegelijkertijd het kosmisch bewustzijn. Zo helpen we de kosmos als energetisch bewustzijn verder uit te dijen wat de intentie is van het licht. Het is de evoluerende energetische werking van het scheppend vermogen van de kosmos zelf.

Het licht creëert via de goddelijke wil en schept leven middels de geboorte van de ziel. Elke stoffelijke incarnatie die de weg van de ziel aflegt hoort erbij. Alles is vanuit het licht bezien precies de bedoeling en past perfect in het achterliggend kosmisch plan. Het is de mens die oordeelt over de schepping door goed of af te keuren wat er in het leven gebeurt. Dat hoort bij de weg van bewustwording en de ontsluiering van de ziel. Uiteindelijk komt elk mens bij de voltooiing van zijn incarnatiecyclus op het punt waarin de mens vanuit begrip middels onvoorwaardelijke overgave in symbiose treed met het licht waarbij de goddelijke wil, de bewuste aansturing gaat vormen. De mens was en is altijd al een instrument van het licht maar is zich hier vanaf dan volledig bewust van.

Om deze symbiose mogelijk te maken is verstilling van de psyche, zodat de werking van het ik-ego doorzien kan worden, als eerste stap noodzakelijk. Om dit te bereiken zijn er door het licht net zoveel wegen en manieren gecreëerd als dat er mensen zijn. De nog onbewuste en versluierde mens denkt vanuit zijn lager zelf deze wegen zelf te creëren middels zijn eigen, zogenaamd 'vrije' gedachtewereld. De denkwijze van de mens dat dit creëren zo werkt bestaat echter alleen in zijn ik-ego zolang het nodig is voor de mens om op deze wijze deels onbewust op aarde zijn 'kosmisch werk' te doen. Dat is wat we door onze geschiedenis heen zien en ervaren in het leven wat we leiden. Het is echter niet de persoonlijke wil maar deze goddelijke wil, die hierachter schuilgaat. Alleen dat wordt op aarde in de stof gecreëerd voor de individuele mens en als collectief wat volgens het kosmisch plan nodig is. Zij manifesteert alleen wat overeenkomstig is met het kosmisch plan. Niet onze persoonlijke wil maar de goddelijke wil creëert zo de weg die we te gaan hebben. Als mens levend in de oude aarde zijn we ons hier in de meeste gevallen niet van bewust of denken we vanuit ons ik-ego hier vaak anders over. Dat is ook precies de bedoeling om onze weg te kunnen doorlopen. Onze oude wereld van het dualistisch denken is juist gecreëerd om middels vele incarnaties van onze zielenreis verruiming van bewustzijn mogelijk te maken. We ervaren een vrije wil maar vanuit dit perspectief is onze zogenaamde vrije wil een illusie. Alleen het licht zelf heeft volledig weet welke weg gelopen dient te worden, op welke wijze en wat we hiervoor nodig hebben om het achterliggend doel te dienen. Elke weg en elke vorm waarin dit gebeurt hoort erbij. De mens oordeelt daarover. Het licht niet.

Om dit waarlijk te kunnen begrijpen vormt het kosmosofisch gedachtegoed het fundament van al het gecreëerde leven. Dit gedachtegoed kenmerkt zich door ont-wikkeling van de psyche en het verruimen van (goddelijk) begrip voor de gehele schepping in de wetenschap dat alles precies is zoals het hoort te zijn. Of we nu de reden achter alles wat er in ons leven plaatsvind kunnen begrijpen of (nog) niet, de werking van het licht schuilt achter elke verschijningsvorm en projectie. Wat we zien, voelen en ervaren hoort allemaal bij het kosmisch plan en haar schepping. Vanuit dit groeiend begrip en perspectief kan men uiteindelijk niet meer oordelen over de schepping. Wanneer Waar Begrip wordt gerealiseerd en geïntegreerd is daarmee gelijktijdig de persoonlijke visie, die was opgedaan en gevoed werd door het dualistisch ik-ego, opgelost in de eenheid van het wij- ego.  Wie over de schepping en alles wat hierbinnen plaatsvind oordeelt, begrijpt de schepping (nog) niet. Die weg dient gelopen te worden. Het licht begrijpt dat, zij begrijpt haar creatie en kan het daarom laten zijn.  

In de verstilling van de psyche ontwaakt uiteindelijk in iedereen de stille stem van het hart. Zij vertegenwoordigt de stem van het licht die als leidraad de mens haar weg laat bewandelen op haar weg naar het licht. Als individu en als gehele beschaving. Door uiteindelijk op te gaan in het licht dienen we als instrument onze opdracht binnen het kosmisch plan. Daarmee is de taak van de schepping volbracht voor de energetische expansie van het bewustzijn van de eeuwig uitdijende kosmos. Om te helpen onze op handde zijnde collectieve sprong in de evolutie te realiseren en te begrijpen, zodat we vanuit begrip en op bewuste wijze deze weg van het opgaan in het licht verder kunnen bewandelen, is er de kosmosofie aangereikt. Het vormt de goddelijke visie vanuit het perspectief van de kosmos op de mens. Door de sprong die we op het punt staan te maken in ons bewustzijn komen we als collectief door onze open verbinding met deze kosmische visie bewust in verbinding te staan. De oude dualistische interpretaties van het 'grote onbekende' en vanuit aards perspectief geïnspireerde visies op het goddelijke zullen dan, samen met de oud aardse leefwereld, tot het verleden gaan behoren en onze geschiedenis worden.

In het nieuwe tijdperk Avalon wat dan gemanifesteerd is vormt dit het fundament voor al het leven wat er in de kosmos bestaat. Deze kosmische visie, met ons collectief getransformeerde non-dualistisch eenheidsbewustzijn, bied ruimte voor en inspireert elke weg vanuit liefde-wijsheid die maar gelopen kan worden in het leven. In al haar kleuren, talen en vormen. De ware rust die hierdoor in de mens geïntegreerd en gemanifesteerd wordt vanuit het groeiend oordeelloos begrip voor de hele schepping is de visie en het kosmosofisch fundament van de kosmos en gelijk aan het door onszelf ont-wikkelde en in herinnering gebrachte fundament van het tijdperk Avalon.